Als we kijken door een systemische bril gaan we er van uit dat we als individu een stuk minder op onszelf staan dan onze maatschappij en westerse cultuur ons doet geloven.

Onopgeloste zaken worden generatie op generatie doorgeven. We zitten als het ware nog ergens aan vast. Hiervan zijn we ons zelden bewust. Een familie opstelling maakt die onbewuste laag, oftewel verborgen dynamieken zichtbaar en reikt manieren aan om er uit los te komen.

Surinaams spreekwoord:

“ALS JE DE STENEN OP JE WEG NIET OPRUIMT
STRUIKELEN JE KINDEREN ER OVER”.

Een familie opstelling is een methodiek om een innerlijk onbewust beeld van de vragensteller naar buiten te brengen.

Tijdens een opstelling sluiten we alles in, kijken naar en onderzoeken met liefde de vraag en de antwoorden die aan het licht komen.

We werken met stand-ins voor de belangrijke personen die met de vraag te maken hebben. Deze stand-ins of representanten gaan bewegen en spreken als in een tableau vivant. De vragensteller herkent wat zich voordoet en kan op afstand naar het bewegende beeld kijken. Dit geeft de vragensteller inzicht, begrip en mildheid over de situatie, zichzelf en de betrokkenen. 

Een opstelling heeft ook meestal een tweede fase.

Hierin gaat de vragensteller zelf voelen, ervaren en beleven (in plaats van enkel waarnemen). Via verbale taal, via oog contact, via lichaamstaal of door een rituele handeling of metafoor wordt de vragensteller zelf onderdeel en kan via het lijf de heling die een opstelling biedt aannemen.

Een opstelling heeft tijd nodig om volledig door te dringen, te landen. Analyseren heeft geen toegevoegde waarde. Wel kan het de vragensteller helpen om een vorm van huiswerk, oftewel een taak,  te destilleren uit de opstelling om zo de uitwerking van de opstelling te versterken.